අනේ අපොයි ෆේස් බුක්
IIFA - International Indian Film Academy Awards :(
පුදුම ඛේදයකි!
දොස්තර හොඳම හිත නොහොත් පෙරුම් පුරලා පුරලා දැක ගත් බුදු දොස්තර මහත්තයා
කොස් ලී, තේක්ක ලී, පොල් ලී වලින් වැඩ කරන හැටි දන්නේ වඩු බාස් වුනාට ඒ ඒ ලී යොදා ගන්නේ කුමන මෝස්තරයට කුමක් සඳහාද යන්න නිවෙස් හිමියා දනියි. මේ සරළ සිද්ධාන්තය ඇතැම් දොස්තර මහත්තුරුන්ට නොතේරෙන හැඩය.ඔවුන් සිතන්නේ ලෙඩේ ගැනත් බෙහෙත් ගැනත් ලෙඩා සහ පවුලේ අය දැනගැනීම අනවශ්ය බවය. නැතහොත් ඒවා දොස්තරලා නොවන අය නොදන්නා බවය.
එහෙත් මේ සියළු ඍනාත්මක සිතුවිලි සුණු විසුණු කරමින් වෛද්ය වෘත්තියත් මිනිස් කමත් ආලෝකමත් කරන වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම සැබෑ දොස්තර මහත්තයෙක් හමුවීමේ භාග්ය මීට සතියකට පෙර අපට හිමි විය.
මගේ බිරිඳගේ බඩේ ලෙඩක් සඳහා අපි දොස්තර මහත්තයෙක් සොයා බැලුවෙමු.නම අසා හුරු දොස්තර මහත්තයෙක් නොසිටි නිසා අපි හොඳ යයි අනුමාන කර ඇපොයින්මන්ට් එකක් දැමීමු.නියමිත දිනයේ නියමිත වේලාවට රෝහලට ගොස් අපේ වාරය පැමිණෙන තුරු රැඳී සිටියෙමු.දුටුවන් ප්රිය උපදවන තලතුනා මහාචාර්යය දොස්තර මහතා මදහසක් පාමින් චැනල් කාමරයට ඇතුළු විය.ඔහු එක් රෝගියකු සඳහා විනාඩි 20ක් 25ක් ගත කළේය.
බොහෝ රෑ වීමට ප්රථම ගෙදර යාමට තිබුනා නම් හොඳ යයි සිතමින් අපි අපේ වාරය එන තෙක් රැඳී සිටියෙමු.දැන් අපේ වාරයයි.චැනල් කාමරයට පිවිසුනු අපට ඔහු අදාල ස්ථානයන්හි අසුන් ගන්නට සැලසීය.ඉන්පසු හොඳ අවධානයෙන් රෝග ලක්ෂණ විමසීය.
ඇතැම් තැන්හි නිවැරදි තොරතුරු කීමට පැකිලෙන විට සුදුසු පරිදි උපහාසාත්මකව යමක් කියමින් ඔහු ඒවා දැනගන්නට සමත් විය.දැන් ඉන්නා බොහෝ දොස්තර මුදලාලිලා මුලින්ම අහන්නේ ක්ලේම් කරනවාද?රස්සාව කරන්නේ කොහේද කියාය.ලෙඩේ අහන්නේ ඊට පසුය.අපේ තාත්තා නම් එවිට පිළිතුරු දෙන්නේ මම තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ වැඩ කර දැන් පෙන්ෂන් කියාය.එවිට දොස්තර මහත්තයා ගාන සාධාරණ බේත් ලියයි.නැත්තම් වෙන්නේ දොස්තර මහත්තයාට සන්තෝසම් දෙන බෙහෙත් ඒජන්සි කාරයා පෝසත් කිරීමට අපට සිදුවීමය.
කෙසේ වෙතත් මේ දොස්තර මහත්තයා එසේ කළේ නැත.රිපෝර්ට් වගයක් ගතයුතු බවත් අපට ඒවා ක්ලේම් කිරීමට හැකිදැයි පමණක් ඔහු ඇසීය.ඔහු එය ඇසූයේ අප කෙරේ අව්යාජ අනුකම්පාවෙන්ම වගෙ ඔහුගේ ඉරියවු වලින් මොනවට දිස් විය.රිපෝර්ට් කීපයක් ගත යුතු බවත් ඒවා ඔක්කොම එකපාර නොගෙන එක් එක් පරීක්ෂණ වල ප්රතිඵල අනුව ගමු යයි ඔහු යෝජනා කළේය.රිපෝර්ට් නොමැතිව නිශ්චිතව කිව නොහැකි වුවත් ඔහු රෝග නිධානය අනුමානයෙන් පවසා එය පහදා දීමටද කාරුණික විය.පසුව රිපෝර්ට් ලද පසු ඔහුගේ අනුමානය නිවැරදි වග අපට ඒත්තු ගියේය.
අප දෙදෙනා දෙස බැලූ විට අප මෑතකදී විවාහ වූ වග තේරුම් ගැනීමට ඔහුට අපහසු නොවීය.බඩේ ලෙඩේ ආහාර රටාව හා සම්බන්ධ වග පෙනුනු නිසා ඔහු අපට වැදගත් ඔවදනක් ඔහුගේ කුඩා කාලයේ සිදුවීම පෙළක් සමග කියාදුන්නේය.තමන් අවුරුදු නවයේදී පාන්දර 5.30 කෝච්චියෙන් ගල්කිස්සට පාසල් එන විට පාන්දර 5ට පමණ සිය මව සොයුරු සොයුරියන් සමග එක මේසයක වාඩි වී ආහාර ගත් අයුරු ඔහු සිහි කළේය.පොඩි පොඩි හොඳ පුරුදු අම්මා ප්රැක්ටිකලි කියාදුන් හැටි දශක 5කට පමණ පසු ඔහු අගය කළේය.වෙලාවට කන්න යයිද කන කොට එකට හිඳ කෑම ගන්න යයිද ඔහු පැවසූයේ ‘eat together stick together’යයි කියමිනි.
හොඳම වැඩේ නම් බුදු දොස්තර මහත්තයා කතෝලික බැතිමතෙකු වීමයි.අප දෙදෙනා බෞද්ධ යයි ඔහු දැනගත්තේ කෙසේදැයි මම නොදනිමි. ‘pray together stick together’යන කියමන ඔහු අපට ගැළපෙන පරිදි වෙනස් කර දුන්නේය.පොඩි කාලෙ එකට හිටපු අපේ පවුලේ අය තාමත් එකතු යයි ඔහු සිනා මුසු මුහුණින් පැවසීය.කනකොට ටී වී නොබලා එකට වාඩි වෙලා කන්න පුළුවන්න් නම් කොච්චර හොඳ දැයි ඔහු ඇසීය.අපි ටී වී බලන්නේ ඉතා අඩුවෙන් වග ඔහුට කීවෙමු.ඔහු එය අගය කළේය.
වෛද්ය වෘත්තියේ යෙදෙමින් රොගීන්ට වෙද හෙද කම් කරන අතරම මහාචාර්ය වරයකු ලෙස වෛද්ය විද්යාලයේ දූ දරුවන්ගේ නැණස පෑදීමේ ඔහු යෙදී සිටියි.ඊට අමතරව නියම වැඩිහිටි පුරවැසියෙක් ලෙස තමන්ට හැකි පරිදි යහ පුරුදු මතු පරපුරට කියාදීමටත් ඔහු විනාඩියක් දෙකක් මිඩංගු කරන වග අපට හොඳින්ම පෙනුනි.
එදා අපි චැනල් කාමරෙන් එළියට ආවේ බේත් නැතුවම ලෙඩේ බාගයක් හොඳ වෙලා.ඊට පසු දෙවතාවකදීත් අපි දොස්තර මහත්තයාගෙන් බෙහෙත් ගන්න ගියා.සුපුරුදු පරිදිම කාරුණිකව ක්රියා කරපු එතුමා රෝග ලක්ෂණ, එහි ස්වභාවය, ගත යුතු ක්රියාමාර්ග කොල වල ඇඳලා පැහැදිලි කරලා දෙන්න තරම් කාරුණික වුනා.සල්ලි පස්සෙම එළවන අකාරුණික දොස්තර මුදලාලිලාට මේ වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම මහා ආචාර්ය දොස්තර මහත්තයා හොඳ ආදර්ශයක්.
මම හිතන්නේ පොඩි කාලෙ බලපු අර කාර්ටුන් එකේ හිටපු දොස්තර හොඳ හිතට පස්සෙ මම දැකපු හොඳම දොස්තර මහත්තයා මෙයා තමා.දොස්තර මහත්තයාගේ නම තමා මහාචාර්ය දයාසිරි ප්රනාන්දු.
හොඳ අම්මා, හොඳ තාත්තා සහ හොඳ පුතා
මේ කතාව හිතට ආවේ එක පවුලක් නිසා නම් නෙවෙයි.මට පෙනුනු විධියට පවුල් 3ක් ඉන්න ඕනෙ.මේක ලියන්න ඕන කියල හිතිලා ගොඩක් කල් වුනාට ඒක ඉක්මන් වුනේ පසු ගිය සතියේ වෙච්ච සිදුවීමකින්.
අසනීපයකට බෙහෙත් ගන්න පිටකෝට්ටේ දොස්තර මහත්මයෙක් ළඟට ගිය මමත් බිරිඳත් අපේ වාරය එන තුරු ඉඳගෙන හිටියා.ටික වෙලාවකින් ආපු තරුණ අම්මා කෙනෙකුයි පොඩි පුතෙකුයි අපිට ආසන 3ක් පමණ එහායින් ඉඳගත්තා.පොඩි පුතා නම් ටිකක් දඟ වග පෙනුනා.අම්මා ඒ කිසිදෙයක් වළක්වන්නට වත් තරවටු කරන්නටවත් කිසිම විටක පෙළඹුනේ නෑ.ඇගේ දිහා බැලුවහම ඇය එතරම් ධන ධාන්යයෙන් ආඪ්ය නොවන වග පෙනුනා.ඒත් සංතුට්ටී පරමං ධනං කියනවනේ.එහෙම බැලුවාම නම් ඒ අම්මයි පුතයි බොහොම ධනවත් වග එතන හිටපු හැමෝටම පෙනුනා.කඩිය වගේ එහෙ මෙහෙ දුවන පුතා ටික වේලාවකින් හැමෝගෙම අවධානය දිනා ගත්තා.මහන්සි වෙච්ච පුංචි බබාට දැන් වයස අවුරුදු 1යි මාස 4යි කියලත් එයාගෙ අම්මා අවට හිටපු අයට කිව්වා.බබා ඇවිත් තියෙන්නේ එක පාරක් බේත් අරන් හොඳ නොවුනු සෙමට ආයිත් බේත් ගන්න.බබා දැන් ජෝජො ඉල්ලනවා.හරි වැඩේ.අම්මට ජෝජො බෝතලේ ගේන්න අමතක වෙලා.බබාවත් වඩෝගත්ත අම්මා ටික වෙලාවක් අතුරුදන් වුනා.විනාඩි 5කට විතර පස්සෙ බබා පොඩි ක්රීම් සෝඩා බෝතලේකුත් එක්ක ආවා.ඊට පස්සේ බබාගෙ හුරතල් එතන හිටපු හැමෝම සිනා මුසු මූණින් බලා හිටියා.එක විදියකට එක තැනක නොඉන්න බබා එක්ක අම්මත් බොහොම කැමැත්තෙන් එහෙ මෙහෙ දිව්වේ හරියට මේ ඊයේ හම්බුන බබෙක් ආසාවෙන් බලාගන්නවා වගේ.බහ තෝරන වයසේ හිටපු බබාගේ කල්පනාව බොහොම තියුණු වග එයා කරපු කියපු දේ වලින් පෙනුනා.ටික වෙලාවකින් ටිකක් ලොකු අක්කෙකුයි, ඉපදිලා මාසයක් විතර වෙන චූටි මල්ලියෙකුයිත් ඒගොල්ලන්ගේ අම්මලා එක්ක ආවා.බබා දුවලා ගිහින් එයාගේ බීම බෝතලේ ඒගොල්ලන්ටත් දුන්නා.
මම රැකියාවට යන්නේ කොම්පඤ්ඤවීදියේ මුඩුක්කු පේළියක් මැදින්.සමහර ගෙවල් වල අම්මලා බහ තෝරන ළමයින්ට කතා කරන්නේ අසභ්ය වචන වලින්.එහෙම ඇහෙන කොට ඇත්තටම කණගාටු හිතෙනවා.මේ අම්මා ඕන නම් ඊට වඩා ටිකක් හොඳ තැනක ජීවත් වෙනවා ඇති.ඇය එතරම් උගත් වගක් වත් රැකියාවක යෙදෙන බවක් වත් පෙනුනෙත් නෑ.ඒත් අර පුංචි ළමයා කිසිම නරක වචනයක් වත් නරක හැසිරීමක් වත් පෙන්නුවෙ නෑ.හැදෙන ගහ දෙපෙත්තෙන් දැනේ වගේ ඒ පොඩි බබාව හොඳට හදන බව එතන හිටපු ඔක්කොටම පෙනුනා.තරුණ වැඩිහිටි අයට බබා කතා කළේ මාමා කියලා.අක්කා, තාත්තා,කඩේ, ජෝජො, කුක්කූ කියන්නත් බබා දැනගෙන හිටියා.බබා හැමතැනම දිවුවත් අම්මා නෙමෙයි සැර කළේ.මේ දර්ශනේ වීඩියෝ කරළා කවදා හරි බබා තරුණයෙක් වෙච්ච දවසකදී ලැබෙන්න සැලැස්සුවානම් එයාට තේරෙයි අම්මා කොච්චර හොඳද කියලා.අගනා මැණික් ඉතිං කළුගල් අතරෙ වුනත් හැදෙනවානෙ.
මීට මාස 3කට හෝ 4කට කලින් බොරැල්ලෙන් බස් එකට නැග්ගා ඉස්කෝලේ 3නේ 4රේ වගේ ඉන්න දුවෙකුයි එයාගෙ තාත්තයි.දුවව ඉස්කෝලේ ඇරලවන්නේ තාත්තා.ඒත් ඒ තාත්තගේ එක් විශේෂයක් තිබුණා.තාත්තට තිබුනෙ එක පාදයයි.දුවව බස් එකට නග්ගවලා මේ තාත්තත් අමාරුවෙන් කිහිලි කරු ආධාරයෙන් බස් එකට ගොඩ වෙනවා.දුවටත් ඔනෙ නම් තනියම ඉස්කෝලේ යන්න පුළුවන් වග පෙනුනත් තාත්තා නිතරම ඇය කැටුව යන වග පෙනුනේ මේ ළඟදිත් දෙන්නව බස් එකේදි දුටුව නිසයි.මේ වගේ ආබාධයකුත් එක්ක ඕනෑ හැටි මේ වැඩෙන් කර අරින්නට පුළුවන් තාත්තා එහෙම කරන්නේ නැති වග පෙනෙනට තිබුණා.අනං මනං හේතු කියලා වැඩ වලින් අමාරුයි කියලා කට්ටි පනින කාටත් මේ තාත්තා හොඳ ආදර්ශයක්.
සමහර ළමයින් නම් ඉතින් හොඳ තත්වෙකට ආවම දෙමවුපියන්ව අත අරිනවා.ඒත් තමනුත් දරුවනුත් මොන තත්වේ හිටියත් දෙමවුපියන් දරුවන් කීයටවත් අත අරින්නේ නෑ.අපේ අම්මලා තාතලාත් ඉතිං එහෙමනේ.
මට මතක විධියට මේ සිද්ධිය නම් වුනේ මීට අවුරුදු එකහමාරකට හරි දෙකකට විතර හරි ඉහතදී.ඒ දිනවල මමත් මගේ බිරිඳත් විවාහ වීමට සූදානමින් සිටි කාලෙ.අපි ගියා දතක එක්ස් රේ එකක් ගන්න බත්තරමුල්ලේ පිහිටි දන්ත ශල්යාගාරයකට.එතනට ඇවිත් හිටියා කැපී පෙනෙන පෞරුෂයකින් යුතු පුද්ගලයෙක්.බැලූ බැල්මට ඔහුව දිස්වුනේ යටත්විජිත සමයේ ආඩම්බරකාර වතු සුපිරින්ටන්ඩන් කෙනෙක් වගේ.ඔහු වෛද්යවරයාවත් දන්නා වග පෙනුනා.දෙදෙනාගේ කතා බහ කෙරුනෙත් ඉංග්රීසියෙන්.හුගේ බිරිඳත් ඔහු සමග පැමිණ සිටියා.ඇයත් ඉහළ පන්තියක වග බලන අයට තේරුම් ගියා.අතින් අල්ලාගෙන ඔහුත් බිරිඳත් ආඩම්බරයෙන් එහා මෙහා කැටුව ගියේ සරමක් සහ කමිසයකින් සැරසී උරහිසට ලේන්සුවක් දැමූ පාවහන් නොපළඳින වයස්ගත පුද්ගලයෙක්.සීයා ඈත දුර බැහැරක වග කාටත් තේරුනා.ඔවුන් තිදෙනා මද වේලාවක් මා අසළ රැඳී සිටියා.ඔවුන්ගේ කතා බහේ අතරින් පතර කොටස් මටත් ඇහුනා.
පුතේ මම දොස්තර මහත්තයට මෙහෙම කියන්නද?,පුතේ මම දොස්තර මහත්තයට මෙහෙම කිවුවා,පුතේ අරම කරන්නද? මෙහෙම කරන්නද?පුතේ දොස්තර මහත්තයා මොකද කිව්වෙ? සීයට ප්රශ්න වැලයි.කොටින්ම සීයා හුස්ම ගත්තෙත් පුතාගෙන් අහලා. මේවට අර පුද්ගලයත් දොස්තර මහත්තයා මෙහෙම කිවුවා තාත්තේ,අරහොම කිවුවා තාත්තේ කියමින් පිළිතුරු දෙනවා.
දෙදෙනාගේ කතාවෙන් තේරුණේ ඒ දෙන්නා තාත්තයි පුතයි වග.සීයා පුතාගේ අත අල්ලාගෙන එහා මෙහා ගියේ මේ මගේ පුතා කියන්නාක් මෙන් බොහොම සන්තෝසෙන්. ගම් වලින් ඇවිල්ලා ගොඩ ගිය බොහෝ දෙනෙක් වගේ මේ පුතත් ඔහුගේ බිරිඳත් පිරිහිලා හිටියෙ නෑ.තමන්ගේ ගමේ තාත්තවත් ඔවුන් බොහොම සන්තෝසෙන් ආඩම්බරෙන් නගරබද පැළැන්තිය හැසිරෙන තැනක එහා මෙහා එක්කන් ගියා.ඒ තාත්තා අනිවාර්රයෙන්ම ඒ පුතා පොඩි කාලෙදි හොඳින් බලා ගන්න ඇති.ඒකෙ ප්රතිඵල ඉතින් තියනවනේ.
හොඳ අම්මයි, හොඳ තාත්තයි, හොඳ පුතාගෙයි කතාව ඔන්න ඕකයි.හොඳ දුවලත් ඇති. ඒත මතක හිටින විදියකට තාම දැක්කෙ නෑ.දැකපු දවසක අනිවාර්රයෙන්ම ඒකත් පල කරන්නම්.
පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාල, අමුතු කතා සහ එකේක හැඳි
නජච්චා වසලෝ හෝතී නජච්චා හෝති බ්රාහ්මණෝ
'යේ ධම්මා හේතුප්පබවා'
ලොවේ තවත් මෙවන් රටක් නැතේ…
මෑතක සිට මට හමු වූ බොහෝ දෙනෙකුට ලංකාව පිලිබඳ ප්රශ්නයක් ඇත.ඔව්හු යම් සම්පත් මද බවක් හෝ අකටයුත්තක් පිළිබඳව මැසිවිලි නගති. බොහෝ විට වාක්ය අවසන් වනුයේ පිටරටක ජීවත් වීමෙ වටිනාකම සහ එසේ සිටින කිහිපදෙනෙකුගෙ ලොකුකම් උජාරුවෙන් කියා පෑමෙනි.
ඇත්තටම ඔය කියන දේවල් එසේම සිදු වෙනවාද?
1970 ගනන් වල සිට ඇමරිකානු අධිරාජ්ය කරන සියලු දේවල් ලංකාවෙ මිනිසුන්ට හරි ය. ඒවා හරි වන්නේ එහි ගුණ නුගුණ මත නොව. ඒවා ඇමරිකාව විසින් ආරම්භ කිරීම පමණක්ම ඒවා හරි දේවල් වීමට සෑහේ. ඇමරිකානුවන්ට කිසිදෙයක් වරදින්නේ නැති බව බහුතර ශ්රී ලාංකිකයන්ගේ පිළිගැනීමයි. ඇත්තටම එය එසේ සිදුවෙනවාද?
මගේ මතය අනුවනම් ඇමරිකාවට වැරදුනු බොහෝ දේ ඇත. ද්රව්යමය වශයෙන් සැලකුවහොත් මගේ මතකයට නැගෙන අවස්ථා කීපයක් තිබේ. නාසා ආයතනය කොතරම් වාර ස්ංඛ්යාවක් අසාර්ථක ව්යපෘති නියැළුනාද යන්න සොයාබැලීම වටී.ඒ ඔවුනට හිමිවන ගෞරවයට නිගා කිරීමේ අරමුණින් නොව ඇති තතු නිවැරදිව වටහාගැනීමෙ පරම අවශ්යතාවය සඳහාම පමණි.
ඔය කියනතරම් පිට රටවල මිනිසුන් දියුණු නම් ඇමරිකාවේ ආර්ථික ක්රමය වැරදි බව ඔවුනට කල් ඇතිව නොතෙරුනේ ඇයි?බොරුවක් මවා පා මුලු ලොකෙටම එය බලෙන් පටවා දැං ඉතිං ආර්ථිකේ වැටුනෝ වැටුනෝ කියා කෑ ගසා ඵල නැත.මේ ලෝකය බොරු මාන වලින් මැනීම නවතා ඔවුනට ගැලපෙන මානයෙන් මැනිය යුතු හොඳම කාලයයි.
ඉරාකයට විරුද්ධව ඇරඹූ යුද්ධය සම්පූර්ණයෙන්ම අසාර්ථකය. ඇෆ්ගනිස්ථානයද වෙනසක් නැත. ඔතරම් තාක්ෂණය සහ දක්ෂතා තිබෙනවා යයි උදම් අනන ඇමරිකානු ආණ්ඩුවට හෝ හමුදාවට සාමාන්ය ජනතාවට හානි නොකර ත්රස්තවාදය මැඩපැවැත්වීම ඉතා අපහසු වී ඇති සෙයක් පෙනේ. ඒ අතින් ගත් කළ ශ්රී ලංකාවේ ආණ්ඩුව සිටින්නේ ගව් ගණනක් ඉදිරියෙනි.රූපවාහිනී තිර වලින්, හොලිවුඩ් චිත්රපට සහ අනේකවිධ මාධ්ය භාවිත කරමින් තම රටේ කීර්තිඝෝෂය ලොවට කෑගසා ප්රකාශ කර අන් ජාතීන් බියට පත්ව තම රටට විරුද්ධ නොවෙතැයි සිතා සිටි ඇමරිකාවට ත්රස්තවාදීහු උඩින් පැමිණ ප්රහාර මාලාවක් එල්ල කළහ. ලංකාවේ බෝම්බ පුපුරණ නිසා කොළඹට නොයන්නැයි සිය රටවැසියන්ට උපදෙස් දුන් ඔවුන්ගේ ආණ්ඩුව මෙම ප්රහාරයෙන් වික්ෂිප්තව කළ හැක්කක් සිතාගත නොහැකිව අන්දමන්ද වූහ.තම රටේ වේවා, අන් රටක වේවා, ලංකාවට වඩා ඇමරිකාව හොඳ වන්නේ කෙසෙදැයි මටනම් නොවැටහේ.තම රටේ වේවා, අන් රටක වේවා, රාජ්ය ආරක්ෂාව අතින් ලංකාවට වඩා ඇමරිකාව හොඳ වන්නේ කෙසෙදැයි මටනම් නොවැටහේ. ඉරාකයේදී, ඇෆ්ගනිස්ථානයේදී මෙන්ම ඇමරිකාවේදීද ඔවුහු ලංකාවට වඩා අසාර්ථකය.
අපි ස්වාභාවික විපත් සළකමු. මෑතකදී කළු ඇමරිකානුවන් බහුතරය වූ නගරයකට ගංවතුර ගැලූ අවස්ථාවේ ඇමරිකානු ආණ්ඩුව ක්රියා කළ ආකාරය ලැජ්ජා සහගතය. විපතට පත්වූවන්ට ආධාර ඉතා ප්රමාද විය. හේතුව සොයන විට දැනගන්නට ලැබුනේ වර්ගවාදය පිළිබඳ කඹ ඇදිල්ලකි. බලා ඉන්නට බැරිම තැන පාරම්පරික සතුරෙකු වන කියුබාව දොස්තරලා එවන්නදැයි ඇසීය. සියළු ජීවීන් සමාන අයිතිවාසිකම් ඇතිව දෙවියන් විසින් මවන ලද බව පිළිගනිමු යයි ව්යවස්ථාව පවසන රටක සත්ය ස්වභාවය මෙයයි.ලංකාවේ සැළකියයුතු පිරිසක් වැඩිමනත් අවස්ථා වලදී උත්සාහ ගන්නේ අන්යන්ගේ කකුලෙන් ඇදීමටය. එහෙත් විපතකදී ඔවුනට වාද භේද නැත. ඔවුහු පුළුවන් උදවුවක් කරති. ලංකාවේ අපට ඇති ප්රශ්නය හොඳ ගති ගුණ හැංගිලා තිබීමය.
මානව වර්ගයාගේ ඉදිරි ගමන අර්ථවත් කරනු වස් ක්රියා කළ සහ ක්රියා කරන විශිෂ්ට අධ්යාපන ආයතන බොහෝ ගණනක් ඇමරිකාවේ ඇත. එහෙත් බහුතරයක් ආයතන මොනවා හෝ ටිකක ලොකු නමක් දමා උගන්වා කීයක් හරි කඩා ගන්නා ව්යාපාරික ස්ථානයන් වේ. ඇමරිකාවේ උපාධි ගන්නා ලංකාවේ සමහරුන්ට ඇමරිකාවේද ලංකාවේද රස්සාවල් නැත්තේ ඇයිදැයි සොයාබැලීමනම් ඉතා වටනේය.මිනිසකුගේ වටිනාකම ඇත්තේ ඉගනගත් පාසලේවත්, උපාධිය ගත් විශ්වවිද්යාලයේවත්, ඒ විශ්වවිද්යාලය තිබ්බ රටේවත්, වියදම් කළ ගණනේවත් නොව, ඔහුගේ දක්ෂතාවයේ සහ ගුණවත් බවේය.ඇමරිකාවේ සාක්ෂරතාවය ලංකාවට වඩානම් බොහෝ අඩුය. අපේ උසස් පෙළ ඔවුනගේ විශ්වවිද්යාල වල ප්රථම වසරට සමය. ඇමරිකානු ශිෂ්ය ගහණයෙන් අඩක්වත් උසස් පාසල් අධ්යාපනයට යොමු නොවෙති. මූලික හේතුව ආර්ථික ප්රශ්ණ විය යුතුය. 1 වසරේ සිට විශ්වවිද්යාලය දක්වා සතපහක් නොගෙන නිකං උගන්වන රටක් ගැන මම නම් තවත් අසා නැත.සියල්ල එසේ වූ පසුව නිදහස් අධ්යාපනය විසින්ම ඉහළ ඔසවා තැබූ යම් පිරිසක් මේ අධ්යාපන ක්රමය යල්පැන ඇතැයි කෑ ගසති.අපේ අධ්යාපන ක්රමය කොතරම් විචක්ෂණදැයි එයින්ම පෙනේ.තමන් උගත් ක්රමය විචාරය කිරීමට තරම් උගතුන් අපේ අධ්යාපන ක්රමය බිහිකර ඇත.එසේනුම් අපට වැරදුනේ කොතනද?අපි බහුතරය අඩුවෙන් මහන්සි වී වැඩියෙන් ඉපයීමට කැමතිය. කවුරු හෝ අපට ලොකු පඩියක් ගෙවනවාට අප කැමතිය. එහෙත් අලුත් යමක් කර හෝ කර ඇති දෙයක් වැඩිදියුණු කර නව මාවතක් සොයා යෑමට අප ගොඩ දෙනෙක් කම්මැලිය. අපේ ක්රමය වන්නේ එසේ කරන අයකු සොයාගෙන පිටරටකට හෝ ගොස් අයිනක් අල්ලාගෙන සිට ලොකු පඩිපතක් ලබාගෙන ලංකාවේ අරවා වැරදියි මේවා වැරදියි කියා කෑගසීමය.ලංකාවෙ තත්වය උසස් කිරීමට ඒ කෑගසන අය අඩුතරමින් උත්සාහයක්වත් නොගනිති.ඔවුන්ගේ ප්රධාන කර්තව්ය මෙහි සිටින අන්යන්ගේද මනස් අවුල් කර රට පැටවීමට උත්සාහ කිරීමය.අපට අවශ්ය වන්නේ වෙන මොකේවත් වෙනසක් නොවේ. වරද අපේ ආකල්ප වලය.
සෞඛ්ය සේවයද එසේමය. ලංකාවේ කොතරම් උසස් වෛද්ය පහසුකම් නොමිලේ ලැබේද?ඇමරිකාවේදීනම් වෛද්ය රක්ෂණය අවුල් වුවහොත් සිදුවන්නේ මහමග මියයාමටය.මා අසා ඇති ආකාරයට නම් සෞක්ය රක්ෂණයක් පවත්වාගෙන යාමද ලේසි නැත. ප්රාථමික අධ්යාපනයද එසේමය. පාසල් ගාස්තු ගෙවිමට අපහසුනම් නාම මාත්ර පාසල් වලට යැවීමට සිදු වේ. ඒවායේ ඔය මොනවා හෝ ටිකක් උගන්වයි. එම රටවල සියලු පාසල් එකම තත්ව පාළනයකට යටත්වන ස්වභාවයක් මම නම් නොදනිමි. ඉංග්රීසියෙන් කථාකිරීම ලංකාවේ බහුතරය සළකන්නේ වරප්රසාදයක් ලෙසය. ඇතැම් විට සමහර වරප්රසාද ලබීමට එකම සුදුසුකම ඉංග්රීසි වී ඇත. අහෙත් එම රටවල මවු භාෂාව ඉංග්රීසි නිසා හැමෝම ඉංග්රීසියෙන් කතා කරති. එය අපට ලොකු වුනාට ඔවුනට ලොකු නැත.
තුන්වන ලෝකයේ රටවල් වලින් යන මිනිසුන්ව ගොඩයන් ලෙස සැලකීමට ඇමරිකාවේ සහ යුරෝපයේ රටවල් වල සැළකියයුතු පිරිසක් පෙළඹී ඇත. ඒවාට ප්රතික්රියා කරන අපේ ඇතමුන් නැති මාන්නයක් මවා පෑමට උත්සාහ කරති. සමහරු ප්රචන්ඩත්වයට නැඹුරු වී ඇත. ඔවුහු ඕනෑම විටක ආරෝවකට සූදානම්ය. මේවාට පිළිතුරු ලෙස අපේ අපේ අයගේ සමාජ බිහිවී ඇත. ඇතැම් ඒව හොඳය. එහෙත් ඇතැම් ඒව ලිඳ ළඟ ස්ංගම්ය. දෙමවුපියන් දරුවන් පවුල් පිටින් අනෙක් පවුල් සමග සීතල යුද්ධ වල පැටලී ඇත. කපිලි කෙටිලි, පම්පෝරි වැහි වැහැලාය.
මේවා කෙසේ වෙතත් තරුණ තරුණියන් නම් රට යාමට බොහෝ කැමතිය. එකක් එය විලාසිතාවක් වීමය. අනෙක ලැබෙන නිදහසය. රට යෑමෙන් ඔවුනට පුදුම නිදහසක් ලැබේ. වැඩිහිටි කිසිවෙකුත් ඔවුනට නීති නොදමති. ඔවුනටත් ගෙවල් දොරවල් ගැන සොයා බලා දන්නා අඳුරන අයට මුහුණදීමේ වගකීමක් නැත. රට යන සියලු දෙනාට ඉබේ හරියනවා යයි ලංකාවේ අය සිතා සිටින නිසා ලංකාවෙ සිටින ඔවුන්ගේ ඥාතීන්ටද මුහුණදීමට පහසුය. ඔවුහු බහුතරය තමන් ලද අධ්යාපනයට කොහෙත්ම අදාල නොවන රැකියාවක් කර කීයක් හරි සොයාගෙන ජොලි කරති. ඔවුන්ද ඔවුන්ගේ ඥාතීන්ද ඒවාට සරිලන කතා ගොතාගෙන ඒවා හරි ලොකු වැඩ යයි අන්යන්ට හැඟෙන පරිදි කටයුතු කරති. මා දන්නා ඇතැම් රටගිය ඇත්තන්ට එහෙ සොයන මුදල් මදි වී මෙහෙනුත් තව යැවිය යුතුය. මෙහි පැමිණ අන්යන්ට මුහුනදීමට අපහසු නිසා ඔවුහු අමාරුවෙන් එහිම සිටිති. රට ගිය සියට 90වකම කතාව එසේය. ඉතුරු සියට 10 නම් හොඳින් සිටිති.පිට රට සිටින බොහෝ ලාංකිකයෝ මෙහි පැමිණ මෙහි සිටින අයෙකු සමග විවාපත්ව යළි රට යති. හේතුව සොයා බලන විට බොහෝවිට සිදුව ඇත්තේ එහෙ සිටින බහුතරය නන්න්ත්තාර වීමය.මෙහෙ අය ඒව නොදන්නා නිසා මෙහෙ ආ විට ඔවුහු බෝධිසත්වයන් බවට පත් වේ.
කීයක් හරි සොයාගෙන ඒමට රට යෑම හෝ ආසවට රවුමක් ගසා ඒම හෝ සැබවින්ම පෞද්ගලික හෝ වෘත්තීය ඉදිරි ගමන වෙනුවෙන් රට යෑමේ නම් කිසිම වරදක් නැත. එසේ යන අය එම රටවල් දිවිය ලෝක සේ මවා නොදක්වති.ඇතැම් රටවල ලංකාවේ නැති බොහෝ හොඳ දේවල් ඇත. ඒවා ගැන කතා කරනවානම් එය වෙනම කළ යුතුය. ඒ ඇර ඔය කියනතරම් අවුලක් මටනම් ලංකාවේ නැත.ඇතැම් රටවල සීතල කාලයට ඇඳුමක්වත් වේලා ගැනීමට නොහැක. වැස්ස කාලෙට ගං වතුරය. පායනකොට ලැවුගිනිය.එක්කෝ භූමිකම්පාය.නැත්තම් නාය යාම් ය.කොතරම් පෑහෙන්නට උත්සාහ කළත් එක්කෝ දේශගුණය හරස්වේ. නැත්නම් සංස්කෘතිය හරස් වේ.ඇතැම්හු ජීවිතයෙන් අඩකටත් වඩා පෑහීමට උත්සාහ කර නොහැකි වූ කළ ජීවිතයේ සැඳෑ සමයේ නැවත මෙහි පැමිණෙති.හොඳට සිතා බලන්න. ඔබ එවැනි කීදෙනෙක් දන්නවාඩ කියා.එහෙත් තමන් පසුතැවෙන බව අන්යන්ට නොඇඟවීමට ඔවුහු වෙන කුමක් හෝ හේතුවක් කියා ලෙස්සා යති.මට නම් එවැනි අය ඕනෑතරම් හමු වී ඇත.
ලංකාවේ අත පය දිග හැර ජීවත් වූ ලක්ෂපතියෝද එංගලන්තයේ හුන්ඩු වගේ කාමර වල හිරවී අමාරුවෙන් දිවි ගෙවති.මිරිස් දමා කෑම පිසුවහොත් මිරිස් සැර ආවා යැයි අල්ලපු ගෙදර නිවැසියා නඩු දමයි. පොඩි එකා සද්දෙට ඇඩුවත් සිදුවන්නේ එයමය.ජපානයද එසේමය.ඔවුන්ගේ කාමරයකට වඩා අපේ නාන කාමරයද ලොකුය.ජීවිතය ගැටගසා ගැනීමට රස්සා 3ක් 4ක් කිරීමටද සිදු වේ.මිනිස්සු මෙච්චර දුක් විඳින්නේ ඇයි දැයි මටනම් නොවැටහේ.මටනම් සිතෙන්නේ පුහු මාන්නයට කියාය.රට සිට නිවාඩුවට මෙහි පැමිණි කීප දෙනෙක් මට හමුවිය.ඇමරිකාවට, යුරෝපයට හා ඔස්ට්රේලියාවට ගොස් ආ ඔවුන් හරියට ඉතියොපියාවේ සිට ආවා සේ දිස් විය.
සිංගප්පූරුව වැනි ඇතැම් රට වල හැමෝටම වාහන මිල දී ගැනීම තහනම් ය.ඇතැම් රටවල පාරේ කතා කර කර සිටීම පවා තහනම් ය.අපේ අය ලෝකයේ ඔක්කොම රටවල හොඳ ටික එකතු කර ඒවා ඔක්කොම ලංකාවේ නැතැයි කෑගසති.ලංකාවේත් ගොඩාක් නරක් දේ ඇත.එය වෙනම කතාවකි. එහෙත් පිට රටව්ලුත් ඔය කියනතරම් ලස්සන නැත.
ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ අපට යමක් සංසන්දනය කිරීමට උගන්වයි. එහෙත් බොහෝ දෙනෙකු පාසලින් අස්වූ පසු එම පාඩම අමතක කර ඇති බව පෙනේ.ඔවුහු කවුරුන් හෝ කී දෙයක් අසාගෙන ඒක හොඳයි කියමින් සිටිති.තමන්ම දෙයක් ගැඹුරින් සොයා බලා, සංසන්දනය කර අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ නොකරති.කොලපාට කන්නාඩියක් දමාගෙන ලෝකය බැලූ විට සියලු දේ කොලපාටය.එහෙත් ඇත්තටම සියලු දේ කොලපාටද?කන්නාඩි ගලවා ලෝකය දැකීමට කාලයයි මේ.